Ze wspomnień nieżyjącego Eugeniusza Łotockiego i Jerzego Regulskiego

Pan Eugeniusz Łotocki był mieszkańcem Łomianek od czasów elektryfikacji, tzn. od 1932 r. i jako były zawodnik Pogoni we Lwowie i Cracovii żywo interesował się sportem. Już w 1933 r. wraz z innymi miłośnikami piłki nożnej założył w Łomiankach klub sportowy ŁKS przy Związku Młodzieży Wiejskiej. Był w nim zawodnikiem, kierownikiem i trenerem. Prezesem klubu był naczelnik Ochotniczej Straży Pożarnej, późniejszy więzień Oświęcimia Władysław Kowalski. Drużyna ŁKS Łomianki rozgrywała swoje mecze w klasie B, klub należał do Polskiego Związku Piłki Nożnej. Odnosił wiele sukcesów, jak na tak niewielki ośrodek. Zainteresowanie klubem było bardzo duże. Łomianki przed II wojną światową liczyły ok. 3 000 mieszkańców, a na mecze przychodziło nawet 500 osób. Zbierano dobrowolne datki i w ten sposób finansowano działalność klubu. Boisko usytuowane było w tym samym miejscu co dzisiaj. Teren ten był własnością firmy garbarskiej H.B. Raabe i od roku 1933 był nieodpłatnie dzierżawiony klubowi.

Trybuna na boisku, 1950 r.

Tak boisko przetrwało do 1960 r., kiedy to do kraju przyjechał spadkobierca firmy i sprzedawał wszystkie tereny po byłym właścicielu Herszu Raabe. Chciał również sprzedać i teren, na którym znajduje się boisko, jednak spotkał się z dużym oporem ówczesnych piłkarzy i działaczy. Sprawa trafiła do Sądu Wojewódzkiego i po rozprawie boisko stało się własnością klubu.

Grzegorz Pachutko

Nasze Łomianki 5(58)2006